Ekibiniz size güvenmeli ve saygı duymalıdır

DavidBreashearsEverestDünyanın en yüksek tepesine çıkmak normal şartlar altında aylar sürer ve hatta hazırlanma süresinide düşünürseniz yıllar. Mayıs 1996’da Breashear ve ekibi enteresan bir karar aldılar: Bu yapacakları seyahatin IMAX filmini çekmek. Şimdi yüzlerce kiloluk film ekipmanını oraya taşıyabilecekleri yeni bir plan yapmak zorundaydılar. İyi bir planın esnek olması onları tek bir olasılığa mecbur etmemesi gerektiğini biliyorlardı.

Öncelikle “eğer” senaryolarını ele aldılar, böylece beklenmedik şeylerle karşılaşma olasılıklarını en aza indirmeye çalışıyorlardı. Fakat daha ilk gün beklenmedik bir fırtına patladığında diğer ekipler tırmanmaya devam ederken Breashear’ın ekibi dönmek zorunda kaldı. Sonrasında aylarca orada kalmalarına rağmen geri çağırıldılar. Breashears’ın “Dağın programına uymak zorunda kaldık, kendimizinkine değil” sözleri ise etkileyiciydi.

Breashear’ın ekibi dönerken bir çok ekpmanı geride bıraktı. Geceyarısı olduğunda ekipteki 8 kişide hastalanmıştı. Rob Hall çok ünlü bir tırmanıcı ve Breashears’ın arkadaşı idi. Hall kendilerini zirveye götürmesi için ona para veren bir gruba kılavuzluk etmekteydi. Jon Krakauer’da bir yazardı ve Hall’ın ekibinde yer alarak Into Thin Air adlı kitabını yazıyordu.

Bu kadar aksiliğin üzerine ertesi gün daha sonraları mucize denilecek birşey oldu. Fırtına daha da şiddetlenerek Hall’ın ekibindekilerini birbirlerinden kopmalarına neden oldu. Bir küçük grup yolunu kaybetmiş ve ciddi anlamda oksijen problemi yaşamaktaydı. Hatta doktor olan Beck Weathers adlı ekip üyesini bırakmak zorundaydılar. Weathers neredeyse ölmek üzereydi. Kalp atışı duyulmuyor ve neredeyse donmuş durumdaydı.

Sonra sabah, Breashears ve ekibi, dağda kalanları kurtarmak için yardım ekiplerine yardım ediyorlardı ve telsizden ölü adamın yaşadığı mesajı geldi. Weathers geceyi dondurucu soğukta geçirmiş, ertesi sabah dağa güneş vurunca komadan çıkmış, kar körlüğüne, ellerinin ve ayaklarının donmasına rağmen kampa kadar gitmişti.

Everest’e daha önce 5 kere çıktığı için Breashears ekibinden neler beklediğini çok iyi biliyordu. Çok iyi tırmanıcılar aramıyordu. Kendine inanan ve azimli insanlar istiyordu, pasif değil. “Öncelikle kendi başına becerikli ve becerebilir olamalıdır insan” diyordu. “Ne olduğu önemli değil beni arkada bırakmaması önemlidir” diyordu.

Ortak hedef ve vizyonları paylaşmak önemlidir ve kimsenin egosu bunun önüne geçmemelidir. “Önce ben” diyenlerle Everest’e tırmanmanın tehlikeli olduğunu Breashears’ın deneyimi ona göstermişti. Ekipler kendilerini hedeflerinden daha büyük olan amaca hizmet etmelidirler. Alçakgönüllülük sizi büyük bir lider yapabilir. Büyük bir lider hergün kendisine şu soruyu sormalıdır;

Dün ne hatalar yaptım? Ve bugün bunları düzeltmek için neler yapmalıyım?”.

Ekibiniz sizi sevmek zorunda değildir ama size güvenmeli ve saygı duymalıdır.

Aşağıdaki yazıları da beğeneceksiniz:

Paylaşın:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

20 − four =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.