Politikacılar varsayımlarına dayalı cevap vermeleri gereken sorulardan korkarlar. Aynı şey gerek proje yöneticileri gerekse diğer yönetim kademeleri içinde oldukça korkutucudur. Neden korkutucudur? “Muhtemelen böyle olacaktır?” ya da “Tahminimce şunu yapmak lazım” gibi sözler neden korkutur insanları?

“Bir dakika” dedi öfkeyle Fırat. “Eğer hafızamı kaybetmediysem yada delirmediysem geçen hafta tüm malların elimizde olacağını söylemiştin”

“Evet” dedi Serkan. “Ancak gümrükte bir aksilik olmayacağını düşünerek söylemiştim. Fakat şimdi anlıyorum ki her türlü kötü olasılığı dikkate alarak size bilgi vermeliymişim.”

“Doğrusu bu” dedi Fırat. “Böylece beni yanıltmamış olursun ve diğer işlerimizde aksamaz”

Serkan, bir soruya cevap vermenin kendi varsayımına dayanmasının ne kadar zor olduğunu düşünüyordu. Eğer A, B, C olursa ve D, E, F koşulları gerçekleşmezse şu zamanda şunu yapabilirim gibi bir cevap üretmek gerçekten çok zordu. Özetlemek gerekirse “belirli şartlar altında belirli şeyleri gerçekleştirmek” taahhüdü vermek oldukça zordur.

Bu tipteki sorular genellikle konuşma esnasında ortaya çıkarlar ve sizi “Varsayımsal Yanıt” vermeye zorladığı için cevaplamak yukarıda dediğim gibi tehlikeli olabilir. Bu tipte sorulara yazılı cevap vermek bazen güvenli olabilir. Yani toplantılarda ya da birebir görüşmelerde biraz zaman isteyip cevabınızı daha sonra vermeniz çok daha doğru olacaktır.

Birden ve kesin cevap vermenin sakıncaları şunlardır;

Artık Bizans’ta yaşamıyoruz.

Yani artık koşullar eskisi gibi değil, değişti. Bu yüzden kesin cevap vermeniz hem kendinizi kandırmak hem de karşınızdakini yanıltmak anlamına gelecektir. Ayrıca kendi uzmanlığınızda olmayan, bilmediğiniz bir konuda konuşmanız ve taahhüt vermeniz doğru olmayacaktır.

Read the rest of this entry »

Yazıyı pdf olarak gönder

Bazen doğru olmadığını bildiğimiz şeyleri yaparız. Bu bazen başkalarının davranışları ya da yaptıklarının bizim kendi gerçeklerimizi değiştirmesinden ya da bizim bunu kasıtlı yapmamızdan kaynaklanır. Çoğu zaman çevremizin tuzağına düşeriz ama yaptığımız yanlışın farkındayızdır. Neden bile bile yanlış olduğunu bildiğimiz şeyleri yaparız;

1. Tren etkisi – diğer insanların yaptığı şeyleri yapmaya eğilimli oluyoruz. Ya da onların yaptığının doğru olduğunu düşünüyoruz. Trenin vagonlarını çekmesi gibi diğerlerine takılıp gidiyoruz.
2. Başkalarının bizden yapmamızı, söylememizi beklediği şeyi farkettiğimizde tersini yapıyoruz ya da söylüyoruz
3. Mevcut seçeneklerden daha iyi olan başkasının seçeneklerini hatırladığımızda. Ahmet bu durumda şöyle yapmıştı deyip öyle yapmaya kalkışıyoruz.
4. Sırf bir öngörümüzü doğrulamak için
5. Kıskandığımız için
6. Kızdığımız için – aslında kızgınlığın haklı sebeplerini bularak yanlış yapmadığımızı düşünürüz
7. Tek bir bakış açısı ile olaylara yaklaşarak, başka bakış açılarını dikkate almadığımız için.
8. Read the rest of this entry »

Yazıyı pdf olarak gönder