Arkadaşlar

Bir gün, bir bilge, kendi türleriyle uçmayı reddeden  iki ayrı cins kuşa rastlar yol kenarında.
Hayli merak eder bu iki farklı yaratığın nasıl olup da kendi aileleriyle,

ait oldukları yerlerde yasamak istemediklerini, nasıl olup da bir yabancıyı kendi kardeşlerine yeğlediklerini.
Biri karga, biri leylek…
O kadar farklıdır ki kuşlar  ihtimal veremez birbirlerini sevdiklerine,
Kardeşleriyle değil de birbirleriyle uçmayı yeğlediklerine. 
Öyle ya, karga dediğin kargalarla uçmalıdır, leylek dediğinse leyleklerle. 
Yaklaşır ve merakla inceler kuşları. 
Ta ki her ikisinin de topal olduğunu keşfedinceye kadar.  
O zaman anlar ki,  birlikte kaçar, birlikte uçar, birlikte yaşarlar, beklenenlerin yanında tutunamayanlar. 
O zaman anlar ki, sahip oldukları değil, sahip olmadıklarıdır kimilerini birbirlerine yakın kılan.  
Topal kuşlar birbirlerinin arızalarını bilir ve sömürmek ya da örtmek yerine kabullenirler öylesine.  
En sahici dostluklar ortak varlıklar üzerine değil, ortak yoksunluklar üzerine kurulanlardır. 
Aynı şekilde zengin, aynı şekilde mesut olanların  ortak paydaları sabun köpüğü gibidir uçar, söner.  
Ortak acı, ortak hüzün, ortak pürüzdür esas yakınlaştıran, yaklaştıran..
Mesnevi’den alıntıdır.

Aşağıdaki yazıları da beğeneceksiniz:

Beğendiniz mi? Patreonda yer alan kanalımızdan aylık abonelik ile bizi destekleyin!
Paylaşın:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

12 − 1 =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.