Kapattık kapılarımızı dostlarımıza

Kapattık kapılarımızı dostlarımıza

Mesafeler koyduk araya
Bir merhaba demek için, girmeleri gerekti sıraya…

Bize çok ihtiyaçları olduğu an,
Meşguldük,
Not bıraksınlardı, sonra arardık, başka zaman…

Sınavdan en iyi notu aldıklarında, gözlerindeki pırıltıyı göremedik,
Bir küçücük armağan veremedik.

Canları yandığında, bize koşamadılar nefes nefese,
Ne kadar hasrettiler bir dost sese!

Görüşürüz; ya salı, ya çarşamba günü,
Diye diye kaçırdık nişanı,düğünü,

Paylaşamadık o en coşkulu anlarını,
seveceğimiz yanlarını.

Hayat denen suyun akısında, birlikte çağlayamadık,
Ölümlerini bile geç duyduk da, vaktinde ağlayamadık…

Bu hikaye hem acı, hem uzun,
Selam vermeden geçiyoruz artık yanından komşumuzun.

Bahanelerle etrafımızı sardık
Oysa biz, birbirimiz için vardık,

Adına huzur dedik, iş dedik, can cana olmaktan vazgeçtik,
…yalnızlığı seçtik.

Herkes bir yalana kandı,
ne olursa olsun sebep,
aslında KAPILAR hep, kendi üstümüze kapandı!

Aşağıdaki yazıları da beğeneceksiniz:

Beğendiniz mi? Patreonda yer alan kanalımızdan aylık abonelik ile bizi destekleyin!
Paylaşın:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

thirteen + 5 =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.