Her şirketin yapabilecekleri, kaynaklarının kalitesine dayanır. Diğer bir çok konuda olduğu gibi Proje Yönetimi de yetkin ve güçlük kaynaklara ihtiyaç duyar.
Proje Yönetimine adım atmadan önce şirketlerin güçlü ve zayıf yönlerini değerlendirmeleri gerekir. Şirketlerde güçlü ve zayıf yönler, yönetimin tüm seviyelerinde tanımlanabilir. Üst yönetim, dış çevre ile ilgili olarak şirketin genel pozisyonuna yönelik net bir resmine sahip olabilirken, orta kademe yöneticiler, iç yapıdaki güçlü ve zayıf yönleri daha iyi kavrayabilirler. Maalesef çoğu yönetici, güçlü ve zayıf yönler açısından düşünmezler. Neyi daha iyi yapabileceklerinden çok ne yapmaları gerektiği konusunda endişelenirler.
Büyük firmalar, güçlü teknik yetkinliğe sahip geniş kaynaklara sahip olmakla beraber değişim gerektiğinde genellikle yavaş tepki verirler. Küçük firmalar hızlıdır ancak güçleri sınırlıdır.
Tüm kurumların güçlü ve zayıf yönleri zamanla değişebilir ve bu nedenle yakından izlenmelidir.
Bir firmanın güçlü ve zayıf yönlerini sadece maddi kaynaklarla tanımlaması Proje Yönetimi açısından yeterli olmayacaktır. İnsan kaynakları ve fiziksel kaynaklar, kurumsal ve finansal kaynaklar olarak görmek gerekir.
İnsan kaynakları, firma çalışanlarının bilgi, beceri, yetenek ve yetenekleridir. Buna yönetim kurulu, her seviyedeki yöneticiler ve çalışanlar dahildir.
Yönetim kurulu, şirkete önemli bir deneyim, politik zeka ve bağlantılar ve fonlama sağlar. Yönetim kurulu, öncelikle CEO’yu seçmekten ve bir bütün olarak çeşitli paydaşların çıkarlarını en iyi şekilde temsil etmekten sorumludur.
Üst yönetim, stratejik misyonu geliştirmekten ve stratejik misyonun hissedarları tatmin etmesini sağlamaktan sorumludur.
Üst yönetim özellikle proje planlaması sırasında karar verme yeteneği açısından çok önemlidir. Ne yazık ki, çoğu zaman üst yönetim, planlamayı (ve beraberindeki karar verme sürecini) sadece beklentileriyle beraber personeline devreder. Bu yaklaşım etkin proje planlama süreci ile sonuçlanmayabilir ve sürekli yeniden planlamaya yol açabilir.
Üst yönetimin diğer önemli rolü, kendi yönetimsel değerlerini ve firmanın sosyal sorumluluğunu açıkça tanımlamaktır. Üst yönetimdeki bir değişiklik, organizasyonun yönetimsel değerlerinde bir gecede değişikliğe neden olabilir. Bu durum, proje yönetimi metodolojisinin güncellenmesini gerektirebilir.
Orta kademe yönetim, firmanın temel teknik yeterliliklerini geliştirmekten ve sürdürmekten sorumludur. Sinerjik ve uyumlu organizasyonu geliştirmeye çalışırlar.
Fiziksel kaynaklar, organizasyonu diğerlerinden ayırır. Örneğin, tesisler, ekipmanlar, dağıtım ağları, hammaddeler, araziler vb.
Üstün fiziksel kaynaklara sahip olunsa da, yetkin insan kaynakları olmadan sürdürülebilir rekabet avantajından söz edilemez. Aynı şekilde, yetkin insan kaynaklarına sahip bir şirket, güçlü fiziksel kaynaklara sahip olmadığı sürece fırsatlardan yararlanamayabilir.
Organizasyonel Kaynaklar, tüm kaynakları bir arada tutan yapıştırıcıdır. Organizasyon yapısını, proje ofisini, resmi (ve bazen gayri resmi) raporlama yapısını, planlama ve kontrol sistemini, destekleyici politika ve prosedürleri içerirler.
Finansal kaynaklar, özsermaye, firmanın borçlanma kabiliyeti, kredi limitleri, kredi notu, nakit yaratma kabiliyeti ve yatırımcılarla olan ilişkiyi gösterir. Kredi notu yüksek olan şirketler, düşük kredi notuna sahip şirketlere göre daha düşük oran üzerinden borçlanabilirler. Güçlü ve özsermayesi yeterli bir firma büyüme projelerini borçlanmak yerine özsermayesinden finanse edebilir.
İnsan, fiziksel, organizasyonel ve finansal kaynaklar maddi kaynaklar olarak kabul edilir. Kurun kültürü, itibar, marka, patentler, ticari markalar, teknik bilgi, müşteriler ve tedarikçilerle olan ilişkiler maddi olmayan kaynaklardır. Maddi olmayan kaynaklar, maddi kaynakların sahip olduğu görünürlüğe sahip değildir, ancak sürdürülebilir rekabet avantajı sağlarlar. Proje yönetimi metodolojileri, kurumsal imajın veya markanın korunmasını sağlarlar.
Türkçe eğitimler
İngilizce eğitimler
