Kuruluşlar, rekabet baskısı sebebiyle proje üstüne proje başlatmaya çalışırlar. Çok hızlı gerçekleştirilmek istenen bu projelere hemen başlanır ancak diğer projeler gecikmeye, elde edilecek faydalar azalmaya veya yok olmaya başlar.
Little Yasasının proje yönetimine uygulanması ile, daha iyi (hem yapılan işin kalitesi hem de iş ortamı kalitesi) ve daha verimli (belirli bir süre içinde daha fazla proje tamamlamak) işler ortaya konulabilir.
Her kuruluş, önemli sonuçlar elde etmek için mümkün olduğunca çok işi mümkün olduğunca çabuk yapmaya çalışmaktır. Ne yazık ki, bu yaklaşım genellikle ters etki yapmakta, hayal kırıklığı yaratmaktadır. Hızlı sonuçlar elde etmek için devam eden işlerin (Work In Progress) azaltılması gerekir.
Little Yasası adını, Kuyruk Yasasının mucidi John Little’dan almıştır. Little yasasına göre beklenen iş arttıkça, işlerin kuyrukta bekleme süreleri de artar.
Basit olarak söylemek gerekirse devam eden çalışmalardaki herhangi bir artış, işlerin teslim sürelerini otomatik olarak artırır. Kuruluşların genellikle tam tersini yapma eğiliminde olduğu düşünüldüğünde ilginç bir hal almaktadır. Çıktıyı artırma umuduyla devam eden çalışmayı düzenli olarak artırırlar, oysa sonuç genellikle personelde demotivasyon ve verimsizliğe, proje son teslim tarihlerinin gecikmesiyle sonuçlanır.
Kuruluşlarda, daha fazla projeyi başlatmak yerine, devam etmekte olan projelerle daha etkin bir şekilde ilgilenerek başarılı proje tamamlama oranı yükseltilebilir. Çok fazla proje başlatmak, süreçlerin tıkanmasına, çalışanların aşırı yüklenmesine ve tamamlanma süresinin önemli ölçüde uzamasına yol açar.
Projelerle çalışanlara ne kadar çok yüklenilirse, her işin teslim süresi o kadar uzar. Devam eden proje sayısını sınırlandırmak gerekli kaynakların odaklanmasını ve zamanında tamamlanması olasılığını artırır. Little Yasası, proje portföylerini yönetirken izlenecek mükemmel bir ilkedir çünkü operasyonel uygulamalar optimize edilirken kapasite ve yeterliliğin korunması anlamına gelir.
Türkçe eğitimler
İngilizce eğitimler
