Adams ve Anantatmula, 2010 yılında bireysel odaklanmadan ekip odağına kademeli geçişi ifade eden beş aşama tanımlamışlardır;
1.Kişinin öz kimliği ve sosyal becerilerinin gelişimi doğumdan itibaren aile içinde başlar. Birey, aile yapısına, kültürüne ve sosyoekonomik durumuna özgü, kabul edilebilir sosyal becerileri öğrenmeye başlar.
2.Sosyal kimlik, kişinin kendi algılarını bir gruba olan bağlılığından türetmesidir. Güçlü ve pozitif bir grupla ilişkilendirilen birey, grubun olumlu özelliklerini kendi kimliğinin bir parçası olarak içselleştirir.
3.Grup duygusu: Kişisel duygular, grup duygusuna dönüşmek üzere grup düzeyine yükseltilebilir. Mutluluk ve şefkat gibi olumlu duygular gruplara yakınlığa yol açar ve grubu birbirine bağlar. Öfke ve kıskançlık gibi olumsuz duygular kaygı ve korkuyu artırır, kaçınma arzusuna ve grup kimliğinden kopmaya yol açar.
4.Grup ruh hali, ekipleri bir sonraki seviyeye taşıyan grup duygusunun doğal bir uzantısıdır. Duygular geçici, hızlı ve tepkiseldir. Ruh hali ise uzun bir süre devam eder.
5.Duygusal zeka: Ekipler olgunlaşmaya devam ettikçe, grup ruh hali duygusal zeka seviyesine kadar yükseltilebilir. Proje ekibi duygusal zeka seviyesine ulaştığında, bireyler sadece gözlemlemeyi ve taklit etmeyi değil, aynı zamanda düşünce süreçlerini etkilemek için ekibin duygularını kontrol etmeyi de öğrenirler.
Birçok kişi öz kimlik aşamasında, bazıları ise sosyal kimlik davranış aşamasında proje ekibine katılabilir. Bazıları daha üst seviyelerde takıma katılabilir.
Proje Yöneticisi, proje ekibindeki sinerjiyi geliştirmek için her ekip üyesinin davranışlarını anlamalıdır. Unutulmaması gereken, proje ekip üyelerini yönetme ve yönlendirme tarzı, birey ve ekip düzeyinde ve projenin her aşamasında farklılık gösterebileceğidir.
Türkçe eğitimler
İngilizce eğitimler
