Etiket arşivi: rekabet

Akrabaya küsülür mü?

Akrabalıkta ki özellikle birinci derece yakınınız ise söz konusu olan özel bir bağ vardır aranızda. Sizin değiştiremeyeceğiniz ve sizin karar vermediğiniz bir birliktelikten doğan bir bağ. Birçoklarından şöyle duyarsınız “Her ne kadar zarar görsede o bağ hep sizi birleştirir” diye. Ben aksini yaşadım ve yaşıyorum.

Akrabalık ilişkisi çok yakın arkadaşlıklarda olduğu gibi güven, destek, iletişim, sadakat, anlayış, empati ve kendini özel hissetmeye dayanır.

Ve siz akrabalarınızdan özellikle birinci derece yakın olanlardan belirli bir kalite beklersiniz. Arkadaşça yaklaşımlar, paylaşım, yardımseverlik, hal-hatır sorma vb. aslında sayamadığım daha pek çok şeyi beklersiniz.

Ama bazen akraba bile olsa bardağın dolu tarafını görmek yetmez, pozitif olmak yetmez, iyi niyet yetmez bu ilişkiyi kesmek zorunda kalırsınız.

1. Size zor zamanlarınızda yardımcı olmuyorsa

Akrabalık güzel zamanlarda birlikte iyi vakit geçirmek demek değildir. Zor zamanlarda destek olmaktı. Eğer sizin ihtiyacınız olduğunda sizin yanınızda değillerse bu iyi bir şey değildir.

2. Sadece ihtiyaçları olduğunda sizi arıyorlarsa

Bazen bir “merhaba” nın verceği motivasyonu hiç bir şey veremez. Bu yüzden akrabalık arada bir arayı “nasılsın, iyi misin, bir şeye ihtiyacın var mı?” gibi gündelik hayatın ayrılmaz klişeleri ile çok daha güçlenebilir. Ama sadece ihtiyacı olduğunda arayan akrabalarınız varsa “yaptığınız iyilik göreviniz haline gelmiştir” unutmayın.

3. Size yalan söylüyorlarsa

Yalan belki yabancılar söz konusu olduğunda gerekebilir. Ama akrabalar küçükte olsa büyükte olsa birbirlerine yalan söylememeliler. Yalan ile giden güven “beyaz kağıttaki mürekkep lekesi” gibidir, asla çıkmaz.

4. Sizinle bir şeyleri paylaşmıyorlarsa

İyi yada kötü, duygu, haber yada bir etkinlik farketmeksizin iyi bir akrabalık ilişkisi eğer taraflar birbirlerini seviyor ve biribirleri ile birlikte olmaktan keyif duyuyorlarsa paylaşmaya dayanır. Paylaşma yoksa sevgi ve birlikte olma azalmıştır diyebiliriz. Eğer sadece “eski günleri konuşmaya başladığınızı farkedersiniz” durup bir düşünün neden yeni şeyleri konuşamıyoruz diye.

5. Dedikodu yapıyorsa

Sizin yüzünüze gülüp dışarıda arkanızdan iş çeviriyorsa yada akraba olmayan yabancılara ailenizie özel şeyleri umarsızca açıklıyorsa bir problem var demektir. “Çok konuşmak” özellikle akrabaların yabancılarla aileleri ile ilgili olmak kaydı ile çok zarar verici olabilir.

6. Rekabet varsa

Eğer akrabalar birbirlerini kıyaslıyor, bir rekabet içerisinde gösteriş yapıyorlarsa bu da zarar verir.

Bazen kardeşinizin, amcanızın, teyzenizin yüzüne baktığınızda onun yüzünde diğer akrabalarınızı ve hatta kaybettiklerinizi görürsünüz. Bu yüzden gidenlerin en büyük izleri kalanların yüzünde kalır. Eğer benim gibi ağabeyi gibi birinci derece yakınız ile bir türlü iletişim kuramıyorsanız, aranıza egolar, alkol vb. şeyler giriyorsa lütfen bir daha düşünün.

Paylaşın:

Eşek olmayın

Çiftçinin biri bir gün 2 eşek almış. Birinin adı A diğerinin adı B olsun. Eşek A kendini çok enerjik hissediyor ve esekdiğerinden daha iyi buluyormuş. Sürekli çiftçinin dikkatini çekmeye çalışıyor, hem daha fazla yük almaya çalışıyormuş hemde onun önünde hızlı yürümeye.

Eşek B ise normal bir eşekmiş. Kendisine verilen işi yapıyor, normal hızda yürüyormuş.

Bir süre sonra çiftçi Eşek B’yi zorlamaya başlamış. Eşek B’nin Eşek A gibi olmasını, onun gibi çalışmasını istiyormuş. Fakat Eşek B, Eşek A gibi hızlı yürümüyor, hatta kendisine verilen cezalara katlanıyormuş. Akşamları da Eşek A’ya sızlanıyormuş: “Bak Eşek kardeş, burada sadece ikimiz varız ve biribirimizle rekabet ediyoruz. Normal hızda normal ağırlıkta ikimizde yükleri taşısak olmaz mı?” diyormuş.

O böyle söyledikçe Eşek A daha da hırslanıyor, kendini daha enerjik hissediyor ve taşıdığı yüküde hızını da artırıyormuş.

Oldukça mutlu olan çiftçi Eşek B’yeşöyle bir bakmış, kan beynine sıçramış ve başlamış tekmelemeye. Ertesi gün bunu gören Eşek A dahada hırslanıp daha fazla yük ve hızla işine devam etmiş. Eşek B öyle dayak yemişki o gün çalışmadan yatmış. Ertesi gün tekrar dayak yiyince gene çalışmamış ve çiftçi bu eşk işe yaramaz diyerek eşeği satmış.

Eşek B bu kadar gözden düşünce Eşek A artık kendini o kadar iyi hissetmeye başlamışki daha fazla yük ve hızla işine devam etmiş. Hemde Eşek B’ninde yüklerini taşıyarak. Fakat bir süre sonra kapasitesinin üzerinde bir işi yapmaya başlayan her eşek gibi ağrılar, sızılar ve sakatlıklar başlamış. Fakat çiftçide yarattığı beklenti sebebiyle çiftçi ondan hep çok ve hızlı iş yapmasını bekliyormuş. Eşek A elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışmasına rağmen yapamıyormuş artık. Sonuçta iş Eşek A’nın yapamayacağı noktaya kadar gelmiş, çiftçi bu eşeğide 3 kuruşa satmış ve yeni eşekler peşine düşmüş.

Bu hikaye bitmez, devam eder….

Kıssadan Hisse ise sevimli görünmek yada prim kazanmak için haddinden fazla iş yüküne atlarsanız eninde sonunda elinize yüzünüze bulaştırırsınız. Ekip çalışmasını, herkesin eşit olduğunu ve üzerine düşeni yaparak rahatlıkla başarıya ulaşılabileceğini unutursanız siz kaybedersiniz.

Ve tabiki iş arkadaşınızın başarısızlığı sizi asla sevindirmemeli.

Sizin A yada B olmanız farketmez, Patron için eşek eşektir. Eşek olmayın.

Çok çalışmak değil akıllı ve zamanı iyi kullanarak çalışmak önemlidir.

Başarı bir varış noktası değil bir yolculuktur.

Paylaşın:

Pazarlamayı anlamak:)

Bir profesör, yüksek lisans öğrencilerine pazarlama kavramlarını anlatıyordu:

1. Katıldığınız bir partide büyüleyici bir kız gördünüz ve yanına giderek ‘Çok zenginim. Evlen benimle!’ dediniz. Bu, doğrudan pazarlamadır.

2. Bir grup arkadaşınızla katıldığınız partide büyüleyici bir kız gördünüz. Arkadaşlarınızdan biri kızın yanına gitti ve sizi işaret ederek kıza ‘O çok zengin. Evlen onunla!’ dedi. Bu, reklamdır.

3. Katıldığınız partide büyüleyici bir kız gördünüz ve yanına gidip telefon numarasını aldınız. Ertesi gün arayıp ‘Çok zenginim. Evlen benimle!’ dediniz. Bu, tele pazarlamadır.
4. Katıldığınız partide büyüleyici bir kız gördünüz. Kalkıp kravatınızı düzelttiniz, ona doğru yürüyüp içkisini tazelediniz, arabanın kapısını açtınız, çantasını düşürünce eğilip aldınız, küçük bir gezinti teklif ettiniz ve sonra ‘Bu arada ben çok zenginim. Benimle evlenir misin?’ dediniz. Bu, halkla ilişkilerdir.
5. Katıldığınız bir partide büyüleyici bir kız gördünüz. Yanınıza geldi ve ‘Duyduğuma göre çok zenginmişsiniz. Benimle evlenir misiniz?’ dedi. Bu, marka bilinirliğidir.
6. Katıldığınız bir partide büyüleyici bir kız gördünüz. Yanına yaklaşıp ‘Ben çok zenginim. Evlen benimle!’ dediniz. Suratınıza okkalı bir tokat yapıştırdı. Bu, müşteri geribildirimidir.
7. Katıldığınız bir partide büyüleyici bir kız gördünüz. Yanına yaklaşıp ‘Ben çok zenginim. Evlen benimle!’ dediniz. O da sizi kocasıyla tanıştırdı. Bu, arz-talep uyuşmazlığıdır.
8. Katıldığınız bir partide büyüleyici bir kız gördünüz. Yanına yaklaştınız, ama siz birşeyler söyleyemeden önce biri gelip ona ‘Ben çok zenginim. Benimle evlenir misin?’ dedi ve kız onunla gitti. Bu, sizin pazar payınıza göz koyan rekabettir.
9. Katıldığınız bir partide büyüleyici bir kız gördünüz. Yanına yaklaşıp ‘Ben çok zenginim, evlen benimle!’ diyecekken karınız geldi. Bu, yeni pazarlara girememektir.
Paylaşın:

Allah aşkına kıyaslamayın

Ben kıyaslanan bir kuşaktanım. Daha ana sınıfından itibaren yüksek notlar almak, sınıf birincisi olmak, komşunun oğlundan daha hızlı koşmak vb. bir çok konuda kıyaslandım. Kıyaslanmaktanda yoruldum, kıyaslamaktanda.

Sürekli bir rekabet ortamı içinde yetiştirildik. Ailelerimiz, öğretmenlerimiz ve yöneticilerimiz bizi hep birileriyel kıyasladılar ve kıyaslamaya devam ediyorlar. Hata eminim özellikle özgüveni yeterince gelişmemiş olanlarda kendilerini diğerleri ile kıyaslıyorlardır.

Bir ana sınıfı düşünün: Çocuklara resim yaptırılmış ve en iyi 1-2-3 diye duvara 3 resim yapıştırılmış ve bu bir sergi şeklinde sunuluyor. Olacak şey mi bu?

Bütün çocuk resimleri güzeldir ve birincidir. Siz daha en küçük yaşlarda diğerlerini geçmeyi erdem olarak öğreteceksiniz ancak bunu yaparken ahlaki ve etik kuralları yeterince öğretmeyeceksiniz, sonuç ne olur? Şimdi çevrenize bakın ve sonucu görün. (Tabiki her şeyi böyle bir geçmişe dayandırmıyorum ama belki sizleri biraz düşündürebilirim diye yazıyorum.)

Şimdi şu senaryoya bakalım. 2 kişi var: Ahmet ve Mehmet. Ahmet kıyaslamalar sonucu hep herkesi geçmeye kendini zorlamış, okul ve iş hayatı derken artık kıyaslama kendisnde kalıcı davranış değişikliğine neden olmuş olsun. Her şeyi bir diğer şey ile kıyaslayarak başarısını ölçüyor. Rakibinin satışlarının gerisinde kalırsa her türlü strateji ve taktik ile öne geçmeye çalışıyor, birisi son model biraraba alırsa kendisi özel yapım başka bir araba alıyor. Başkalarının giydiklerini giymiyor çünkü hayatını kıyaslanma belirlediği için “kıyaslanmak istemiyor”

Mehmet ise hep birileri tarafında geçilmiş, hatta ailesi tarafından da “bak komşunun oğlu neler yaptı sen yapamadın” tenkitleriyle büyümüş, içine kapanık, üniversiteden sonra zar zor iş bulmuş, “gözlerimi kaparım işimi yaparım” diyen biri haline gelmiş. Kıyaslanmaktan yorgun düşmüş, yenilmiş.

O kadar çok böyle insanlar var ki çevremde, gerçekten üzülüyorum.

Bence eğitimin en önemli unsurlarından insanlara herkesin ayrı bir birey olduğunu, herkesin kendine has bir güzelliği ve özelliği olduğunu belletmektir. Bu konuda anne-babalara, öğretmenlere çok zor bir iş düşüyor. Çünkü tüm hayatları boyunca “kıyaslanmış” olan bizlerin “kıyaslamamayı başarmamız” ve bunu ”çocuklarımıza öğretmemiz” gerekiyor.

Hem herkesin şartları eşit değil hemde herkesin yetenek ve beceriler iaynı değil. Kıyaslama ancak eşit özellikteki şeyler arasında yapılırsa anlamlı olabilir ki buda belki 2 şirketin pazarlama sonuçları yada 2 farklı maddenin ateşe karşı hassasiyetini karşılaştırma gibi. Aam o kadar yani bilimsel anlamda bizlere bir şey katmak adına kıyas-karşılaştırmanın gerekli olduğunu kabul edebilirim.

Son sözüm: Lütfen insan hayatını/yaşamını hiç bir şey ile kıyaslamayın.

Paylaşın: